Arjantinli Hatice Laura'dan Hüsnü Ağabeye Mektup
A- A A+

Arjantinli Hatice Laura'dan Hüsnü Ağabeye Mektup

Hatice Laura… yaklaşık 20 sene önce müslüman olmuş, şu dünya misafirhanesinde türlü imtihanlar yaşamış ama hepsini de sabır ile atlatmayı başarmış, Üstadımızın tabiri ile şefkat kahramanlarından ve Arjantin’de hanımlar taifesinde saff-ı evvel fedakar hemşirelerimizden…

Daha Risale-i nur eserlerini tanıyalı iki sene olmamış fakat tam ihtiyaç zamanında imdadına yetişen nurlardan öyle istifade etmiş ki o nurlar, güzellikler kalbinden aklına, aklından diline aksetmiş… İsterseniz sözü fazla uzatmadan Hatice ablamızın kendi hikayesini, iz’anını, Risale-i Nur’dan istifadesini, anlayışını kendi kaleminden okuyalım.

İşte Hatice ablanın Risale-i Nurları okuduktan sonra  Hüsnü Ağabeye yazmış olduğu mektubun tercümesi;


SAİD NURSİ’nin talebesine mektup;
Esselamualeykum ve Rahmetullahi ve Berakatuhu

Ben felsefe, arkeoloji ve karşılaştırmalı olarak dinleri okudum. Daha önce katoliktim sonra budist oldum. Yorulmaz bir müteharri idim. Bu gizemli arayışta hiçbir zaman “tamam, buldum” diyemedim her zaman bir şeyler eksik kalıyordu… Batı felsefesi yorucu ve manasız bir hal almıştı.

Ta ki islamiyeti tanıyana kadar… Fakat bu sefer de dar görüşlü bazı gruplar yüzünden 17 sene önce şehadet getirmek için camiyle tanışmak zor olmuştu. Sonra bir rüya vesilesi ile zeytin gibi yemyeşil gözleri olan bir kadın beni camiye kabul etti ve rüyamda şehadet getirdim.

Rüyadan sonra o camiye gittim. O yeşil gözlü kadını camide görünce hemen yanına gittim ve kendisi ile konuşup rüyamı anlatınca o da hemen beni imamla tanıştırdı ve ramazanın son günlerinde kadir gecesinde kelime-i şehadet getirmiş oldum.

Bulunduğum şehirde yaşamak kolay değildi. Çünkü garip, aykırı ve anormal olarak karşılanıyordum. Fakat benimle alay etseler bile tesettüre girip vakarlı bir onur ile baş örtümü taşıyordum.
 Uzun zaman boyunca bana saldıranlara, dayak atanlara, radyo ve gazetelerde beni ifşa etmek isteyenlere göğüs gerdim.

Fakat yakın zamanda başımdan geçen bir hadise ki; sırf tesettürlü olduğum için bana fiziki şiddet uygulayıp linç etmeye kalktılar. Fakat onlar İslamiyetin memleketimde daha fazla tanınmasına vesile olmayı başardılar ve uzak şehirlerdeki Müslümanlar burada da bir Müslüman olduğundan haberdar oldular. Bu zahmetler yerini rahmete bıraktı.

Her türlü sıkıntıyı çektim. Birçok Müslüman kardeşim musibetlerin üstesinden gelmemde, derd-i maişet meselelerinde bana yardımcı oldular.

ALLAH BENI HER ZAMAN MUHAFAZA EDIYORDU.

Bazen sahte ihbarlar ile çocuklarımla beraber polis tarafından alıkonuluyorduk. Biliyorduk ki şeytan boş durmuyordu. Tabi ki hapse atmak için bir şey de bulamıyorlardı.

ALLAH BENI YINE MUHAFAZA EDIYOR VE BANA KUVVE-İ MANEVİYE OLUYORDU

Bir insanın görebileceği hüznün en derinini, sevincin en coşkulusunu, en dikenli yolları, en keşmekeş halleri tecrübe ettim. Ve yalanlarla dolu dünyada hakikatı buldum.
Karanlıklar içindeki bu latif nur parlak bir pusulaya dönüştü. Bu pusula Risale-i Nur idi.

Ve… Yalnızlığın bile beni terketttiği zamanlarda, gecenin en karanlık anlarında her zamanki gibi Allah yine beni yalnız bırakmamış ve bir şekilde işaretlerle yolumu ışıklandırmıştı. En korkunç fırtınalardan yüzlerce defa olduğu gibi yine beni kurtarmıştı.

Nur risalelerini okuduğumda sanki Bediüzzaman Said Nursi’yi(r.a.) daha önceden tanıyor olduğum hissine kapıldım… Sürgün zamanlarını, yalnızlıklarını okudukça ağladım…. O sıkıntılı zamanlarını hissedebiliyordum. Ona olan muhabbet ile birlikte şaşkınlığım da artıyordu. Aklım hala idrak edemiyor. Bunlar akli melekelerin kavraması haricinde cereyan eden hissiyatlar…
 Said Nursi benim için bu dünya çölünde bir vaha, benim nurum, benim mürşidim ve benim nazarımda Mehdidir. Peygamberim Muhammed Mustafa(sav), Rabbim Allah’tır(cc)
Hüsnü Ağabey, Sizi hiç görmedim, sesinizi hiç duymadım fakat uzun bir zamandan beri kalben sanki sizi tanıdığımı hissediyorum. Kalbim tarifi imkansız hissiyatlara garkoldu, Allah(cc) bir kez daha dualarıma cevap verdi.

Hayatın tüm fırtınalarına rağmen bahtiyar ve mutlu hissediyorum. İman olduktan sonra hiçbir şey eksik kalmıyor.
Abdullah ve Ahmed’in ellerindeki Nurlar yollarına çıkan insanları nurlandırıyor, Allah onlardan razı olsun.
ONLAR MÜNEVVER İNSANLAR


( Fotoğraf - Abdullah / Ahmet )

Size Arjantin’in Catamarca şehrinden bu samimi satırları gönderiyorum. İnşaallah sözlerim size ulaşır ve okursunuz
Sizi manevi ağabeyim olarak görüyorum, Allah’a emanet olunuz
Allah size uzun ömürler versin. Amin

Hatice Laura
Catamarca
12.08.2020


 
Catamarca ,Argentina. 6 de julio 2020
La carta para alumno de Said Nursi
SALAM ALEIKUM WARAMATULAH WABARAKATU 
Yo estudie filosofía, arqueología, religiones comparadas. Fui católica y luego fui hinduista, una buscadora incansable de DIOS... Sus  misterios, pero no me sentía completa, algo me faltaba… La filosofía occidental se volvió  tediosa, sin sentido… 
 
Hasta que conocí el islam y también fue difícil ingresar a la mezquita por un grupo cerrado elitista hace 17 años. Di mi shahada gracias a un sueño una mujer ojos verde como aceituna me recibía en una mezquita. Luego al viajar entre a la mezquita, alli estaba sentada Rosa. La viuda del sheij... Converse y conté mi sueño inmediatamente. Intercedió con el iman y di mi shahada en ramadan en sus últimos días y esa noche era la noche del decreto. 
 
Vivir en mi ciudad no fue fácil, considerada, extraña, excéntrica, anormal, lleve mi hijab con un distinguido  orgullo a pesar de las burlas. Soporte golpizas por periodos prolongado que requirieron internacion  ,diarios exponerme a radios. Los que me golpearon lograron que islam se conozca en mi tierra y los sheij de lejos supieran que había una musulmana.  Los golpes se transformó en bendicion. He sufrido todo tipo de cosas, muchos afectos hermanos me han acompañado en mi lucha por vivir y superar la maldad... Y ALLAH SIEMPRE MI PROTECTOR. Con mis hijos sufrimos usurpaciones policiales por denuncias falsas, mis pequeños saben que shaitan siempre esta para molestar. Nunca consiguieron apresarme..Allah SWA ME HA REFUGIADO ,otorgando una fuerza interior firme .
 
         He sentido la más profunda tristeza, h la más exuberante alegría, el más espinoso de los caminos que el amor transita, he podido experimentar el desmedido desquició de la raza humana... Yo aprendí que la realidad ,la  verdad baila en un mundo de mentiras…
 
La LUZ MAS TENUE SE CONVIERTE EN UNA BRUJULA BRILLANTE EN LA INCOMENSURABLE OSCURIDAD. ESO ES RISALE NUR PARA MI.
Aprendí que  escuchar vale más que mil palabras y que ALLAH ES LA GUIA... RISALE NUR MI BRUJULA .
       Y... HASTA CUANDO LA SOLEDADNO QUISO ACOMPAÑARME Y FUI MAS OSCURA QUE LA MISMA NOCHE DIOS SIEMPRE ME DIO SU SEÑAL . CON SU MAGNIFICA  MUZ SE PRESENTO SIEMPRE EN MI CAMINO CON SEÑALES... CIENTOS DE VECES SALVÓ MI VIDA EN TERRIBLES TORMENTAS, PORQUE LA RAZA HUMANA TIENE LA GRAN CAPACIDAD DE DESTRUIR, DAÑAR DESTRUIR Y NO HA APRENDIDO A REPARAR. 
 
CUANDO CONOCI A SAID NURSI (QUE ALLAH LO BENDIGA ), POR SUS ESCRITOS, HE SENTIDO COMO UN HERMANO CONOCIDO, LLORE AL LEER SUS EXILIOS SUS SOLEDADES... PUDE SENTIR SUS MOMENTOS DE DESOLACION MI SORPRESA FUE CRECIENDO AL LADO DEL AMOR QUE YO SENTIA POR EL. TODAVIA MI MENTE RACIONAL NO LO ENTIENDE! SENTIMENTOS QUE RESULTAN FUERA DE LA LOGICA CONVENCIONAL 
SAID NURSI ES EL OASIS EN ESTE DESIERTO EXISTENCIAL, para mi el MAHDI ,MI LUZ, MI GUÍA, MUHAMMED MI PROFETA y ALLAH DIOS .
         
Husnu abi, nunca vi sus ojos, ni escuche su voz, pero mi corazón siente conocerle hace tiempo. Un inexplicable sentimiento  inunda mi corazón, ALLAH (SWA )respondió mis súplicas, una vez más…
ME SIENTO DICHOSA, FELIZ... AUNQUE LOS TORMENTOS DE LA VIDA ESTAN PROBANDO MI FE... NADA ME FALTA CON LA FE…
LA LUZ QUE ABDULLAH Y AHMED POSEEN SON CAMINOS QUE VAN HACIENDO PARA LAS PERSONAS... ALLAH LOS BENDIGA... SON SERES MUY LUMINOSOS 
       
Le envió estas líneas son sincero afecto. Ojalá pueda leer mis líneas... Mi hermano del corazón… cuídese 
  Que ALLAH TE DE LARGA VIDA . AMIN
         
HATICE LAURA
CATAMARCA / ARGENTINA
12.08.2020
 

 
 

Kaynak : Risale Ajans