A.Raif Öztürk
Herkes için; Müthiş ve çok Kritik bir Yolculuk
A.Raif Öztürk
A- A A+
Bu Kasım ayı sonunda, 15 günlük bir seyahate çıkacaktım. Bir hafta önceden “yolculuk sırasında ve gideceğim mekanda şunlar da lazım olabilir” diye düşüne düşüne yol hazırlıklarına başladık. Seyahat gününe kadar hazırlanan valiz ve poşetlerle arabamızın bagajı dolduğu gibi, arka koltukların üzeri bile doldu. 
 
Bir haftadan beri; daha önce defalarca gittiğimiz ve sadece 2 saatlik bir yolculukla, 15 günlük bir konaklama için yaptığımız hazırlıklara bakarken, birden aklım mutlaka gideceğimiz çok uzun ve başka bir yolculuğa takıldı. Asla iptal edemeyeceğimiz ve erteleyemeyeceğimiz o yolculuk, bunun gibi 2 saatlik değil, 2 senelik de değil, Kıyası Fukaha’ya göre 50 000 senelik bir yolculuktur. Konaklayacağımız yer ise 15 günlük değil, 15 senelik değil, 15 MİLYAR senelik de değil, kesinlikle EBEDİ olarak kalacağımız bir menzildir. 

Kesinlikle ve istesek de istemesek de veya inansak da inanmasak da mutlaka gideceğimiz o 50 000 senelik yolculuğumuz; Berzah, Yani; Kabir, Haşir, Kıyamet, Sırat, Mahkeme-i Kübra olarak bildirilen, ölüm ile Cehennem veya Cennete kadar geçecek olan yolculuğumuzdur. 
 
Buradaki 15 Gün yerine, o EBEDİ konaklayacağımız yer ise bu dünyada inanarak ve takva ile kusursuz bir şekilde hazırlık yaparsak eğer, ebedi Cennetler olacak, inşallah. Eğer burada; yani oraya hazırlanmak için verilmiş olan ömür sermayesini gerektiği ve bizden istenildiği gibi kullanmaz isek, yani ihmal edersek, o Ebedi hayatımız, ebedi bir Cehennem hayatı olacak, Allah cc esirgesin ve bizleri muhafaza eylesin... Amin.
 
Üstelik de “o yolculuğa başlamaya bir hafta var” deme garantimiz bile YOK… 
 
Peki, şu yukarıda arz ettiğim iki saatlik yolculukla, 15 günlük bir konaklama için, bir hafta önceden hazırlıklar yaptığımız halde, o 50 000 senelik yolculuk ve o ebedi konaklamayı Cennette yapabilmek için hazırlık yapmak yerine, acaba niçin böylesine GAFLET içindeyiz? Oysa o uzun yolculuğa, her an hazırlıklı olmamızı akıl ve mantık gerektirmiyor mu?... 
Hatta buradaki 15 günlük yolculuğu iptal etmek veya ertelemek mümkün iken, istisnasız olarak hepimizin, istesek de istemesek de veya inansak da inanmasak da mutlaka başlayacağımız o yolculuğu ve gideceğimiz o EBEDİ AHİRET alemini, erteleme veya iptal etme ihtimalimiz HİÇ YOK…

Bütün bunlara rağmen, acaba şu 15 günlük bir seyahate gösterdiğimiz hassasiyeti, 50 000 senelik yolculuk ve o ebedi Hayatımız için niçin göstermiyoruz? Çok ilginç ve çok acı değil mi?... 
Bu dramatik girizgahtan sonra büyük bir nefes alarak, hem bu gafletin sebeplerini arayalım. Hem de bu gafletten kurtulup, şu 50 000 senelik uzun yolculuk ve o ebedi olarak yaşayacağımız Ahiret alemini Cennete çevirebilmek için, mutlaka yapılması gerekenleri birlikte tespit edelim, inşallah. 
 
Bu gafletimizin sebepleri:

1.) Şu dünya hayatı, o ebedi Cennetleri kazanabilmek için elbette bir sınav ve hazırlık yeridir. Bu sınavda Yüce dinimiz, Melekler ve Vicdan bizleri uyarmaya ve hareket tarzımızı belirlemeye, ancak Şeytan ve Nefis ise bizleri gaflete düşürüp sapıtmaya çalışmaktadır. Cennetten kovulmuş olan Şeytan, insanoğlunun ezeli ve ebedi düşmanı olduğu için, insanı gaflete düşürmek için her an azami çaba harcamaktadır. Eğer insan Yüce dinimizin prensiplerini çok iyi idrak ederek, her gün tekraren imanını güçlendirmez ise Şeytanın ve nefsinin tuzaklarına kolayca düşer ve gafillerden olur… 

2.) İnsanoğlu, hazır olan azıcık lezzetleri, istikbalde gelecek çok lezzetlere tercih ediyor. Bir de ölümü her zaman başkalarına
yakıştırıp, kendisi için ise çok uzak görüyor. İşte bu ana nedenle de gaflete kolayca düşüyor. Tali sebepler ise pek çoktur…
Bu gafletten kurtulma çareleri: 1.) Öncelikle, gafletimizin sebeplerini çok iyi idrak ederek, nefis ve şeytanın aldatıcı tuzaklarına düşmemek için uyanık ve bilinçli olup, azami gayret sarf etmek zorundayız. Bu mücadele, Uhud savaşından da önemlidir. Bu nedenledir ki Yüce Peygamberimiz SAV Uhud savaşından dönerlerken Ashabına, “Küçük savaştan büyük savaşa gidiyoruz, bu savaş Nefis ve Şeytanla olan savaştır” buyurmuşlardır. 

2.) Koruyucu hekimlik gibi İMANIMIZI, her zaman çok güçlü ve sağlam tutmamız şarttır. Nisa suresi, 136’ya bakınız. Bu ayetteki “eyy iman edenler, Allaha iman edin!” hitabında TE’YİD vardır. Yoksa, zaten iman etmiş olanlara, niçin tekraren “iman edin” buyursun ki? “Mevcut olan imanınızı, sürekli takviye edin ve kuvvetlendirin, aksi halde nefis ve şeytan sizi aldatacaktır” anlamındadır.

 Bunun çaresi ise ehl-i Sünnet ve takva tarikatlara sağlam mensubiyet ve Kur’an ve İman hakikatlerini asrımızın idrakine en uygun, en güzel bir şeklide anlatan Risale-i Nur eserlerini, sürekli okumak ve sohbetlerine her fırsatta devem etmektir.
 
3.) Şu fani Dünyanın zevkine ve aldatıcı meşguliyetlerine kapılmamak için, “..ölümü çok hatırlayınız ve çok zikrediniz.” ..ki gaflete düşmeyesiniz. (Tirmizi, Zühd: 4, Kıyamet: 26; Nesai, Cenaiz: 3; İbniMace, Zühd: 31; el-Hakim, el-Müstedrek, 4:321.). 
4.) İnsan, şu dünya misafirhanesinde bir yolcu olduğunu asla aklından çıkarmamalıdır.

Asrımızın başında, Bediüzzaman Hz.’nin bu konudaki haykırışı ile konumuzu noktalayalım: “İnsan bir yolcudur. Sabavetten (çocukluktan) gençliğe, gençlikten ihtiyarlığa, ihtiyarlıktan kabre, kabirden haşre (tekrar dirilmeye), haşirden ebede kadar insanın yolculuğu devam eder. Her iki hayatın levazımatı, (gerekli ihtiyaç malzemeleri) Malikü’l-Mülk (mülkün tek sahibi olan Allah) tarafından verilmiştir. Fakat o levazımatı, (insan) cehlinden (cahilliğinden) dolayı tamamen bu hayat-ı faniyeye (şu fani olan dünya işlerinde) sarf ediyor. Halbuki, o levazımattan laekal (en az) onda birini dünyevi hayata (dünya işlerinde), onda dokuzunu hayat-ı bakiyeye (ebedi ahiret hayatına) sarf etmek gerektir.” Peki, bizler ne yapıyoruz?...
 

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın Tüm Yazıları >>