A.Raif Öztürk
Ama ve Alim bir dostumun, ilginç Tevekkülü
A.Raif Öztürk
A- A A+
Şark medreselerinden icazetli ve üç fakülte bitirmiş, Din Sosyolojisi Yüksek Lisans diplomalı ve şu anda da Tasavvuf Doktorası ön çalışmaları yapmakta olan alim bir hocam var.
Aynı zamanda yaşam koçum ve dostum olan bu zat, hasbelkader 29 yaşlarında ama olmuş.
Bu zatı yıllar önce, Kur’an Kıraati konusunda, Tashih-i Huruf eğitimi alırken tanımıştım.
 
Üstün zeka ve hafıza kabiliyeti ve özellikle de üstün ilmi deha sahibi oluşu nedeniyle, kendisinden yaşam koçu olarak azami derecede istifade etmeye çalışıyorum. Sadece ben değil, cami imamları, ilçe, hatta il müftüleri bile içinden çıkılamayan sosyal, felsefi ve fıkhi mevzuları o zata danışırlar. Bazı işadamları da sosyal konularda istifade ederler.
 
Üstelik bu zat, 14 ciltlik ve 6000 sayfalık Risale-i Nur Külliyatını da bir defa Arapçasından, dört defa da Türkçesinden hatim etmiş olduğundan, Risale-i Nur konusunda da uzmandır.
 
-“Çağımızdaki sosyal ve manevi hastalıkların bir nevi REÇETESİ olan Risale-i Nur metodunun, incelenerek ve muhatap seviyelere göre derlenerek, M. Eğitim sistemimizle, insanlığın istifadesine sunulması elzemdir” diyor.
Şu ama haliyle bile, bir yandan tahsiline devam ederken, diğer yandan tüm ilim dallarını ihtiva eden düzeyde, 20’den fazla yetişkin talebesi ile de gönüllü meşgul oluyor.
 
Kendisiyle zaman zaman ilim meclislerine giderken ve dönerken, özel sorular da sorarak istifade etmeye çalıştığım için, bazen kendisiyle ilgili merak ettiğim sorular da soruyorum.
 
Mesela dün akşam; Beykoz belediyesi ile Müftülüğünün düzenledikleri Konya seyahatine gideceğini söyleyerek, benim de onu belediye önündeki otobüslere götürmemi istemişti. Ben de maalmemnuniye kendisini götürürken, yolda ona şöyle özel bir soru sordum:
 
-“Hocam, kusura bakmayınız, fakat geçen ay Marmara bölgesine bir haftalık bir seyahatiniz olmuştu. Şimdi de Konya’ya gidiyorsunuz. Hiçbir şey göremediğiniz halde, nasıl zevk alıyorsunuz? Niçin her seferinde büyük bir iştiyakla gidiyorsunuz? Merak ediyorum” dedim.
Bana cevaben:
-“Şuna inanın ki Raif hocam, ben bütün seyahatlerde, herkesten çok daha fazla lezzet, zevk ve keyif alıyorum. Sen müsterih ol. Çünkü gören; göz değildir, ferasettir… Gittiğim yerlerin ulviyetini ilmen bildiğim için, oradaki manevi zatlarla rabıta kuruyorum.” ..dedi.
 
Ben de hayret içinde ve gayri ihtiyari olarak şöyle bir soru daha sordum:
-“Ya hocam, ben de sizin yanınızda, gördüğüm güzellikleri tezekkür etmeye, o güzellikleri övmeye utanıyordum. Çünkü; siz göremiyorsunuz diye, sizi imrendirmemeye dikkat ediyordum. Bazı ama kardeşlerimiz, bu eksiklikleri için ‘..herkes görüyor da, ben niçin göremiyorum’ diye çok sitem ediyorlar. Sizdeki bu görme eksikliği nedeniyle, sizin de öyle üzüldüğünüzü düşünüyordum. Yani bu eksikliği, kafanıza hiç takmıyor musunuz?”…
 
Şu müthiş cevabı beni allak-bullak etti. Daha doğrusu bir hayli sarsarak, kendime getirdi:
 
-“Raif hocam, ben Yüce Rabbimin bana ihsan ettiklerine bakıyorum ve fazlasıyla yeterli buluyorum. Bana verdiklerinin bile şükrünü eda edemediğim için, VERMEDİKLERİNİ kafama hiç takmıyorum. Yani sınav gereği (29 yaşındayken) geri aldıklarına hiç bakmıyorum. Çünkü mülk O’nun cc.. İstediği gibi tasarruf eder. İstediği zaman alır-istediği zaman verir. Biz O’nun cc tasarrufunu sorgulama durumunda değiliz. Verdiklerinin şükrünü eda etmek zorundayız ve mecburiyetindeyiz. Sen, Risale-i Nurdaki ‘TERZİ örneği’ni hatırlasana!” dedi.
 
Ben o örneği çokça okuyup, çokça dinlediğim için, hatırladım ve kendime geldim. Şimdi yeri gelmişken, o harika, ilmi ve edebi örneği hatırlayamayan veya henüz okumamış olan genç kardeşlerim için arz edeceğim.

Ek olarak da: Sinsi bir plan ile yabancılaştırıldığımız orijinal kelimelerin yanlarına, (anlamlarını) da yazacağım ki, genç kardeşlerim de anlasınlar. Şöyle ki:
 
“..Nasıl ki mahir bir san’atkar (çok kabiliyetli bir terzi), kıymettar (çok değerli) bir elbiseyi murassa ve münakkaş (çok değerli taşlarla süslü ve işlemeli) surette yapmak için, bir miskin (uyuşuk ve aylak) adamı, layık olduğu bir ücrete mukabil (uygun bir ücret karşılığında) model (manken) yaparak, kendi san’at ve maharetini göstermek için, o elbiseyi o miskin adam üstünde biçer, keser, kısaltır, uzatır; o adamı da oturtur, kaldırır, muhtelif vaziyetler verir. Şu miskin adamın hiçbir hakkı var mıdır ki, o san’atkara desin: ‘Beni güzelleştiren bu elbiseye neden ilişip (müdahale edip) tebdil ve tağyir ediyorsun (değiştirip bozuyorsun) ve beni kaldırıp oturtup meşakkatle, (bana zahmet verip) benim istirahatimi bozuyorsun? ..Diyebilir mi?...

..Aynen öyle de, Sani-i Zülcelal, (senin vücudunun Sanatkarı ve azamet sahibi olan Allah cc.) her bir nevi mevcudatın mahiyetini birer model ittihaz ederek (yarattığı her canlıyı birer model kabul ederek) ve nukuş-u esmasıyla kemalat-ı san’atını (bütün Esma tecellileriyle süslediği mükemmel vücut eserinde sanatını) göstermek için, her bir şeye, hususan zihayata (özellikle canlılarda) , duygularla murassa (görme, işitme vs. gibi çok değerli taşlarla ve duygularla süslü) bir vücut libasını (elbisesini) giydirerek, üstünde kalem-i kaza ve kaderle nakışlar yapar.

Cilve-i Esmasını gösterir (aslında O’na cc. ait olan senin vücudunda, Esmasının tecellileriyle değişiklikler yapar). Her bir mevcuda dahi, ona layık bir tarzda bir ücret olarak, (Yukarıda arz edilen hocamızda da görüldüğü gibi) bir kemal, bir lezzet, bir feyiz veriyor… >‘Mülk sahibi, mülkünde istediği gibi tasarruf edebilir’ Sırrına mazhar olan o Sani-i Zülcelale (Allah’a cc.) karşı hiçbir şeyin hakkı var mıdır ki, desin, ‘Bana zahmet veriyorsun, benim istirahatimi bozuyorsun.’ (Veya benim görme duygumu vs. niçin alıyorsun? vb. ..Diyebilir mi?) ..Haşa!... 

Evet, mevcudatın (varlıkların ve canlıların) hiçbir cihette Vacibü’l-Vücuda (Allah’a) karşı hakları yoktur ve hak dava edemezler. Belki hakları, daima (sürekli) şükür ve hamd ile verdiği vücut mertebelerinin (verdiği diğer nimetlerin) hakkını eda etmektir…” (Bediüzzaman Hz.)
 
• Demek ki o ama zat, yerden göğe kadar haklıymış, değil mi?...
Bizlere de; ama olarak sınanmadan, bu mümtaz zatın tevekkül ve teslimiyetine bakıp tefekkür ederek, böylesine detaylı İBRET almak düşüyor… Saygılarımla arz ediyorum.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın Tüm Yazıları >>